ALTUNTAŞ KÖYÜNÜN TARİHÇESİ
Köyümüzün ilk yerleşim yeri şimdiki köyün doğusunda Cüregi denilen yerdir. Daha sonra Cüregi’den göç edenlerden bir kısmı köyün şimdiki yerine bir kısmı da Salyazı’ya (Posus) yerleşmişlerdir. Aynı dönemlerde hem Cüregi’de hem de Altuntaş’da yaşayanlar olmuştur. Eskiler derdi ki,iki köyün bir tazısı varmış. Cüregililer tazıyı Altuntaşlılar yedirmişlerdir diye ilgilenmemişler, Altuntaşlılar da tazıyı Cüregililer yedirmiştir diye ilgilenmemişlerdir. Maalesef tazı açlığından iki köyün ortasında olan Çiftegözeler’in orada ölmüştür. Bu hikâye yaşlılar tarafından devamlı söylenir. Bizlerde de gideceği yer çok olup da aç kalanlara Cüregi tazısına döndün derler.

Köyümüz 16.yy da ki tahrir kayıtlarından alınan belgelere göre, 1516 yılında beş Hıristiyan nefer yaşıyormuş. 1530 yılında iki Hıristiyan nefer bir mücerret (bekâr, yalnız erkek) yaşıyormuş. 1591 yılında 7 nefer Müslüman,12 nefer Hıristiyan yaşamıştır.(Bilgi: İsmet Miroğlu, Bayburt Sancağı.) Köyün gelirleri maden ocakları, hayvancılık ve yaylacılıktır. O yıllarda ekilen buğday ve arpa mahsulleri de köyün gelirleri içine girmektedir. 1516 yılında 4000 akçe olan köyün geliri, 1530 yılında 3719 akçeye düşmüştür. 1519 yılında ise gelir 8500 akçe olduğu aynı kayıtlardan öğrenilmiştir.

Köye ilk yerleşenlerin Rumlar olduğu bilinmektedir. Köyün şimdiki yerleşim yerinin güneyinde bir kilise kalıntısı ve harabeler mevcuttur. Köyün yaklaşık olarak bilinen tarihi beş yüz yıl olduğu bilinmektedir. Köyümüz Rus harbi yıllarında diğer köyler gibi Ermeni zulmünden ileri derecede etkilenmiştir. Köylülerin erkeklerinin bir kısmı öldürülmüş tamamı yakını da göç etmeye zorlanmıştır. Göç edenlerin bir kısmı Sivas ve Çorum’a kadar gitmişlerdir. Köyümüzden göç edip de hala oralarda yaşayanlar insanlarımız vardır. O yıllarda Kırklar Boğazı denilen yerde güvenlik ve asayişi sağlamak için bir karakol olduğu bilinmektedir ve hala harabeleri mevcuttur. 2.Dünya Savaşı sıralarında köylünün ürettiği tahıllardan Behre denilen verdi alınırmış. Buğday samandan ayrıldıktan sonra buğday yığınına teç denilirmiş. Behreci gelerek tece behre mührü vururmuş ve bu işi yapana da behreci adı verilirmiş. Bir gün behreciye harman zamanı harmana gelerek dul bir kadının buğday tecini mühürlemek yani behrelemek için kadına şöyle demiş, eğer yedi köyün adını bir arada sayabilirsen senden behre almam, diyerek ona söz vermiş. Onun sözüne karşılık olarak dul kadın karşılık vermiş,

Çıpkınısla Manası
Sünür eller anası
İki Kitre bir Cüregi
Altuntaştır direği
Bey beri ver küreği.

Bu mısraları söyledikten sonra behreci, behre almaz. Bu da halk dilinde devamlı söylenir.
Köyümüzün güneyinde çok eskiden beri kurulmuş garipler mezarlığı vardır ve kimlerin yattığı hala bilinmemektedir. Köyün batı yerinde Karakuz denilen yerin gür ormanlarla kaplı olduğu söylenir ve halk arasında zaman zaman oradan çam kütüklerinin çıkarıldığı söylenir. Madenler semtinde de maden ocaklarının çalıştırıldığı söylenir ve maden ocakları hala mevcuttur.

COĞRAFİ DURUM
Altuntaş köyü Köse ilçesi merkezinin doğusundadır. Köyün doğusunda Kitre, batısında Oylum Dere (Danzut),kuzeyinde Kocayokuş (Tarhanas),güneyinde ise Salyazı (Posus) beldesi bulunur. Köyümüz Salyazı beldesinin üzerinde 2200 rakımlı Kırklar Dağının eteğinde bir yayla konumunda şirin bir köydür. Köyde Mormuç Ovasına ve Salyazı Havaalanına kuşbakışı bakılır. Köyümüz hoş bir manzaraya sahiptir. Çevre köylere göre havalar daha serindir. Akarsu yoktur. Köyün ortasında cami ve köy konağının yanında devamlı akan Hacı Ali çeşmesi ve Kalaycı Düzünden doğan, köyün içinden akan dere mevcuttur. Kendine göre su kaynakları yeterlidir.

Köyümüzün ulaşımı, Köse ilçesine 21 km, Gümüşhane’ye 50 km, Bayburt’a 43 km, Bayburt-Erzincan asfaltı Salyazı’ya 3 km’dir. 2007 sayımına göre köyümüzün nüfusu 200 civarındadır.

Köyümüzde bulunan Kırklar Dağının boğaza bakan bölümünde iki mağaramız mevcuttur. Bir tanesi gayet doğal ve sarkık ve dikitleriyle muhteşem görünümdedir. Doğal güzelliği zengin olan mağaramız ileriki yıllarda valimizi desteğiyle halka açılacaktır.

EĞİTİM-SAĞLIK
Köyde ilkokulumuz vardır fakat Salyazı Beldesine taşımalı eğitim yapılmaktadır. Sağlık işleri, Salayazı sağlık ocağından yararlanılmaktadır. Cuma günleri Köse ilçesi merkezinden muayene olunabilindiği gibi Bayburt ve Gümüşhane’ye de gidilmektedir. 1968 yılında yenilenen camilerine dernekleri tarafından güzel bir minare ayrıca caminin karşısına bir köy konağı, altına tuvaletler, abdest alma yerleri, morg ve cenaze yıkama yerleri yaptırılmıştır. Köyümüzün nüfusu az olmasına rağmen okuma oranı % 99’tur.

TARIM
Köyün geçimi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Köyün rakımı 1920 olduğundan dolayı mevsim çok kısadır. Tek mahsul alınır. Genel olarak buğday ve arpa yem bitkileri yetiştirilir. Son dönemlerde meyve ağaçlarının dikimi de yoğun olarak görülmektedir. Arazi çiçek bakımından zengindir. Çiçek çeşitlerinin zenginliğinden dolayı balı kalitelidir. Otlakları da oldukça geniştir. Gezginci arıcılar her yıl köy arazisine gelerek konaklarlar.

GÖÇ
Köyümüz de diğer köyler gibi 60’lı yıllardan sonra bir hayli göç vermiştir. Göç edenlerimiz yoğunluk olarak İstanbul-Ümraniye-Ihlamurkuyu, Ankara-Siteler, Çorum-Merkez, Antalya, Erzincan, Balıkesir, Bursa ve Tekirdağ illerine yerleşmişlerdir. Ümraniye-Ihlamurkuyu’da köy derneğimiz mevcuttur. Köyden ayrılanlar genel olarak inşaatçılık ve esnaflık yapmaktadır. Yaz aylarında köye hatırı sayılır bir dönüş olur. Hem stres atarlar hem de memleket özlemini giderirler. Yazlıkçılar köye güzel evler yapmaktadırlar. Köyümüzün görünümü de gün geçtikçe güzelleşmeye başlamıştır ve bundan sonra da daha güzelleşeceği anlaşılmaktadır.

MUHTAR VE KÖY İHTİYAR HEYETİ

KÖKSAL TOPÇU( 0535 259 43 37)

Köy İhtiyar Heyeti

1. Musa Kalkan
2. Selehattin Korkut
3. Necati Alver
4. Cemal Eren
   

GAZİLERİMİZ
Aziz Zengin,Balkan ve Rus Harbine katılmıştır.
Yahya Kalkan,Balkan Harbine katılmıştır,madalya almıştır.
Osman Yıldız,Balkan  Harbine katılmıştır,madalya almıştır.
Veli Alver,Yemen Harbine katılmıştır,madalya almıştır.
Salih Yıldız, İstiklal harbine katılmıştır.
Gazilerimizin hepsi vefat etmiştir, Allahtan rahmet dileriz.

KÖYÜMÜZÜN EN YAŞLILARI
Emine Eren, 1915 doğumlu
Bilal Eren,1925 doğumlu.

Rukiye Güner(1905)

Bayram Yıldız(1918) Mustafa Alver(1920) Cemil Zor(1932)

Fazlı Korkut(1925)

KÖYDEKİ SÜLALELER
Kromluoğulları:  Kırımdan gelmedirler.
Köroğulları:  Yemenden gelmedirler.
Kameroğulları
Zaimoğulları: Kelkitten gelmedirler.
Kuzzukoğulları:  Edişe Köyünden gelmedirler.
Mollagiller:  Tekke beldesinden gelmedirler.
Hacıgiller:  Tekke beldesinden gelmedirler.
Fettahlar:  Tekke beldesinden gelmektedirler.
Hasolar(Mıtıgiller): Gümüşhane merkez kocayokuş köyünden gelmedirler.
Karavayizoğulları
Kapıoğulları

SEMTLERİMİZ
Mezre, Kilise altı, İyde koyakları, Çüregi, Kaverin ardı, Kavağın düz, Çaşurluk, Yayla, Kırklar, Madenler, Ay çukurları, Güneyler, Bardaklı, Pirigölü, Ağababa.

YÖRESEL ATASÖZLERİ
Zorla it davara gitmez.
Yetim ölmez benzi sararır.
Ya herk et ya terk et.
Varını veren utanmaz.
Kurdun adı çıkmış tilki vardır baş keser.
Tavuk kakar böcügü, öğretir cücügü.
Ölüsü olan bir gün delisi olan her gün ağlar.
Deli kız bir nakış bulmuş, çeyizini ondan dizmiş.

YÖRESEL KELİMELER

Sille:	Tokat	Ağartı:	Süt, yoğurt	Tar:	Tavukların tünediği yer
Zibil:	Çöp	Bıldır:	Geçen yıl	Şourt:	Salya
Zırza:	Kapı kilitleme aygıtı	Galat:	Küçük saman sepeti	Gurut:	Çökelek kurusu
Pin:	Kümes	Söve:	Kapı çerçevesi	Kumbuz:	Yumruk
Pisik:	Kedi	Siyam:	Karış	Gaga:	Şeker
Zahra:	Tahıl	Gumul:	Yığın	Horik:	Baca
Yalloz:	Dalkavuk	Laluk:	Peltek konuşan	Hayıf:	Öc
Tırhıç:	Bahçe kapısı	Kuzzuk:	Kambur	Cücük:	Civciv
Part:	Otuz bağ	Got:	Tahıl ölçüsü	Alaf:	Ot, saman
Mitil:	Tandır örtüsü	Korit:	Teke	Bibi:	Hala
Tepür:	Tahta tepsi	Kerti:	Bayat